เงาสะท้อนจากจิตวิญญาณ: ปริศนาของ higherself
เงาสะท้อนจากจิตวิญญาณ: ปริศนาของ higherself
หลานเอ๋ย... เคยไหมที่ความเงียบงันมันดังกว่าเสียงใดๆ ในโลก? ยายเคยเป็นอย่างนั้นล่ะ สมัยสาวๆ ยายกลัวความเงียบที่สุด เพราะในนั้นมันมีเสียงกระซิบ เสียงที่มาจากข้างในลึกๆ ในใจของเราเอง เขาเรียกมันว่าเสียงของ higherself ใช่ไหมล่ะ
เสียงเรียกจากห้วงลึก
แรกๆ เสียงนั้นมันช่างน่ากลัวนัก มันคล้ายเงาที่หลบซ่อนอยู่ตามซอกหลืบของจิตใจ ยายมักได้ยินมันในยามวิกาล หรือตอนที่ใจกำลังอ่อนแอ มันไม่ใช่เสียงพูดชัดเจนนะหลาน แต่มันเป็นความรู้สึก เป็นภาพที่ผุดขึ้นมา เป็นคำเตือนที่เย็นยะเยือก เหมือนมือที่มองไม่เห็นมาแตะต้องหัวใจให้สะดุ้งผวา เสียงนั้นมันช่างหนักแน่น ชวนให้สั่นคลอน บางครั้งมันก็ผลักไสให้ยายทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ เหมือนมีใครอีกคนอยู่ในตัวเราที่รู้ทุกสิ่ง... และอยากให้เราเผชิญหน้ากับมัน
เงาอดีตที่ตามหลอน
นานวันเข้า เสียงกระซิบจาก higherself นั้นก็ยิ่งรุนแรงขึ้น เหมือนจะบังคับให้ยายต้องหวนกลับไปมองรอยแผลเก่าๆ ในชีวิต ยายมีอดีตที่ไม่อยากจำหลานเอ๋ย... ความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่ยายพยายามฝังมันไว้ให้ลึกที่สุด แต่เสียงนั้นมันไม่ยอมแพ้ มันสะท้อนภาพวันวานซ้ำแล...